Zeeën van tijd

Nu de scriptie-die-deze-maand-af-moet mij nog heel even gegijzeld houdt maar het einde toch in zicht komt ontstaat er een beetje ruimte om na te denken wat ik ’straks’ ga doen. Als ik afgestudeerd ben. Een Baan heb. Een  stabiele relatie heb. En nog meer dan een half jaar niet ga winkelen. Wat zal ik een tijd hebben! En mogelijk zelfs (maar niet heel waarschijnlijk): wat zal ik een rust hebben.

Qua winkelen ervaar ik die rust soms al wel enigszins. Was het vroeger zo dat wanneer ik dacht ‘oh, bij deze jurk zou een grijs gestipt groen vest echt heel erg goed staan’, dan fietste ik de stad in en zocht net zo lang tot ik er één kon kopen. En nu is het zo dat de gedachte zich weliswaar nog soms aandient, maar de actie daar niet meer op volgt. Scheelt bakken met tijd en moeite. Voor bodylotion, shampoo, handcreme etc. gaat dezelfde vlieger op. Ik kan nog wel denken dat ik écht nu-nu-nu tandpasta met glitter of mousse met speciale plak-enzymen nodig ben, maar ik hoef mezelf er alleen maar aan te herinneren hoe ik aan die volle kast gekomen ben (zo dus) om het niet te doen. Fijn.

Dingen die ik van plan ben te gaan doen als ik straks écht veel tijd heb:

- Drie keer per week hardlopen (met stip op 1)

- Mijn schrijverscarrière op poten zetten (why not aim high!)

- Een naaimachine kopen en leren naaien

- Mijn vrienden weer eens zien (oh ironie)